شروع
همه چیز از 10 تیر ماه 82 شروع شد. شاید تعجب کنید چقدر دقیق یادم مانده، واقعیت این است که 5 روز مانده بود به امتحان پایان ترم درس برنامه سازی پیشرفته خانم مهندس پروین نیا (که حالا باید دکتر صدایشان کنم) که اولین وبلاگم را در پرشین بلاگ ساختم. اسمش را از نرمافزار معروف اپل به نام iLife گرفته بودم. بعدها زندگی دیجیتال و Web Line هم برای مدتی خانه نوشتههای آنلاینم بودند.
پلی به گذشته
امروز که میخواهم دوباره گذشته را به اینجا منتقل کنم، بخش مهمی از نوشتههای اولیهام را از دست رفته، چرا که یکی از دفعاتی که داشتم به وبلاگ جدیدی نقل مکان میکردم کل نوشتههایم در سیستم قبلی را حذف کردم! (کار احمقانهای بود به گمانم). از میان آن پستها، تنها توانستم اندکی را با کمک ماشین زمان بازیابی کنم. اما یادداشتهای دیگر وبلاگهایم در blogfa و weblogs.us و mihanblog و wordpress هنوز هم هستند.
به تدریج نوشتههای قدیمی را به این وبلاگ منتقل خواهم کرد. این کار فقط به این دلیل است که میخواهم ارتباطم را با گذشته حفظ کنم. در میان این پستهای قدیمی کلی لینک شکسته و تصویر غیرقابل لود و متن ناقص و پر اشتباه و ایمیلهایی که دیگر وجود ندارند خواهید یافت. آنها مربوط به گذشتهاند.
بزرگ شدن
لازم نیست خیلی دقیق توی آرشیو نوشتههای گذشته جستجو کنید تا تناقض پیدا کنید. در طول این بیست و چهار سال بارها و بارها نظراتم درباره مسائل یکسان تغییر کردهاند. پخته تر شدهاند و گاهی هم سوختهاند!
جمع کردن دوباره افکار و نوشتههای پیشین در اینجا یک جورهایی تایم لاین بزرگ شدن هم هست.
و آنچه گذشت
نمیدانم برای نوشتههایی که از وبلاگهای قبلی به این وبلاگ منتقل میکنم کامنتها را باز بگذارم یا نه؟ متأسفانه امکان انتقال کامنتهای سیستمهای قبلی به وردپرس نیست (و شاید لزومی هم نداشته باشد) همین قدر بدانید اگر نوشتهای را میخواندید که تاریخش قبل از ژوئن 2007 بود، در نظر دادن به آن قدری تأمل کنید، چه بسا آنچه که مد نظر شماست را پیشتر دیگرانی در کامنت وبلاگ قبلی گفته باشند و پاسخ شنیده باشند.
